The Blood

Ez zait inoiz gertatu.
Aireportutik atera behar nintzela, odoletan hasi naiz sudurretatik. Geratu gabe. Zer edo zerk, nere barruan eztanda egin balu bezala. Eztanda gorria. Agian gauza askok egin dute eztanda barruan. Korrika joan naiz restroom-era. Ispiluari begiratu diot eta han etzegoen inor ez. Odolarekin batera, sudurretatik desagertu egin naiz. Arraskatik behera joan naizena odolarekin neu izan naiz. Oso osorik. red blood
————————————————————-
Orain sute-eskilara hau, logelakide dut, SF hiri handian.
Begiak itxi, eta Oregon-eko
green,
moon,
coast,
beach,
train,
friendship,
car driving,
rain,
streets,
heart,
orange,
trees,…

nere ametsetan
sudurretatik sartzen
senti ditzazket.
Udaberriko odol berdearen transfusioa.
Bete arte,
oso osorik
bete arte
berriro ere.
green blood
When you look and find
You(‘ve) lost your place
To the girl behind
With the honest face

Ain’t that the way..

Your heroes
They pass by on broken feet
With the girls they find
Between the roof and street
On a thin escape

I can’t explain where the blood goes
I can’t explain cause I don’t know
It finds a way

The wise, they talk of honesty
While the boats, they keep pointing

Always set for sea
A fool’s escape

There’s a note, I found
Reminding me, not to wait
That you’d come and look for me
And not to wait

I can’t explain where the love goes
I can’t explain cause I don’t know
It finds a way
//
ftf.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *