In The Mood for Love (in Kyoto) (Part II) edo…

…Edo Geisha black cab-ean ihes egin zuen egunean, Clem Snide – Born A Man gizon baten birjaiotza.

Zigarroak eta kafea, eta Japan.
Euria egin lezake edozein momentutan,
summer benetan sargore honetan.
Bike-a kanpoan dugu, begira ari zaigu.
Eta oraindik buruan dugu, zer gertatu, nora joan ote zen ihes geisha…korrika sartu zen taxi beltz horretan.
Bueltak eman ditugu.
Sushya jan dugu, eta oraindik: Ez dugu ulertzen.
Zergatik ihes?
Kobe-ra joango ote zen. Itsasertzean, noria horri begira, bere begitxu japaniarrekin itsasoa eta feriak ikusiz, agian guztia ahaztutzera. Agian, 2046ra zihoan trena hartu nahiko luke, baina hainbeste tren estazioetan…ez du kanji ideogrametan, 2046ra dihoan trenik topatu, oraindik.
Imajinatzen dut, Seven Stars tabako pakete bat erosi, eta kokilduta, bildurtuta, kafetegi batean lubakitu dela, erretzen eta kafeak hartzen. Erantzuna topatu arte mugituko ez dela egin dio zin bere buruari. Hor dago, bere sanyo cell phone-ean sms-ak iristen ote diren begira.
“As much as you love me…” pentsatzen du, negar malko txiki bakar bat, musu zuritik behera. Egunero negar malko txiki bat.

Pentsatu du, ez duela gehiago eman nahi. Horregatik erretzen du. Zigarro bat, eta beste bat segidan. Errezatzen egon balitz bezala, bere hatsa bereganatuz segunduro: Clem Snide – Pray
Jada ezpaita ezerren sinisdun. “Pray for non believers”.
Komunera egin du salto, eta bere zuri make-up-a kendu egin du haserre, artega, malaostian. Ispiluari begira geratu zaio, bere benetako aurpegia ezagutuz. 2 segunduz begiratu dio eta kafetegitik, korrika atera da, bildurtuta. Baina aldi berean, oso pozik. Bizikleta hartu eta Kyoto-ko Teramachi-dori kaletik. Jada ez dio erreparatzen jendeen begiradei. Txori goseti bat da, bizikleta baten gainean, hiri handiaren ahoaren barruan sartzen dihoala. Badaki. Baina hiriak bera jatea nahi du. Irenstea. Oso osorik. Berarengatik geratzen den gauza guzti eta bakarrak. Dena. Bera guztia, osoa, irentsia hiriaren sabelean, digesting.
“When somebody loves you…is not good…is no good…Unless, he loves you…all the way…” Kantatzen dihoa.
Irriparre bat eta malko bat, jada zuria ez den musutik behera.
Bizikletari ekin eta ekin, geratu barik.
Ez du geratzeko asmorik.
Are gutxiago, atzera begiratzeko inongo asmorik.

Kyoto (Japan)
Ftf.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *